مشتی از پر

 شعری از دخترم شیما ۱۲ ساله

تقدیم به همه ی نوجوانان ایران وجهان.

آسمان بسته به مهتاب

تار و پود   یاسمن را

شعله های لاله در شب

نورداده صد چمن را

            ****

بلبلان مست از رخ گل

تا سحر آواز  خواندند

درد ها کوچیده ز آن جا

کینه ها در دل نماندند

              ****

مادر ِ سبز ِ        قناری

می رود امشب به خانه

تا که   بزداید   ز اندوه

اشک او را دانه دانه

       ****

بی گمان در لانه ی او

شور و غو غایی ست بر پا

گل شده دیوانه ی او

شاخه ها مجنون و لیلا

     ****

ناگهان غم در دل او

خیمه ای زد اشکباران

حال دیگر جفت  او نیست

آسمان کور  و پریشان

      ****

ابر سرخی ناگهانی

نو  گل مهتاب را برد

گونه ها تر شد ز گریه

آن قناری ناگهان مرد

      ****

حالِ دیگر  یک قناری

مرده توی مشتی از پر

نه صدایی از بهاری

یا سمن ها گشته پرپر.

                                   سروده شده در تاریخ   ۲۰/۱۰/۸۵- شیما شیرزایی

/ 0 نظر / 11 بازدید